Αλάστρα. Το βιβλίο των δύο κόσμων

Alastra1«Κάποιος είναι έξω!» Ένας θόρυβος είχε ακουστεί. Ένας µικρός γδούπος και µετά βήµατα και λαχανιασµένες ανάσες. Ο Χρήστος πετάχτηκε σαν σίφουνας από την πολυθρόνα του. (…). Η Βικτώρια σήκωσε το κεφάλι της από το βιβλίο. «Μίλα!» είπε µε σιγανή φωνή. «Είναι εκείνοι που φαντάζοµαι;»

Γιατί συµβαίνει, κάποτε, να ανοίγουµε ένα βιβλίο και κυριολεκτικά να µπαίνουµε µέσα στην ιστορία ή να ξεχύνεται εκείνη από τις σελίδες του και να έρχεται να µας βρει. Τότε αποκαλύπτεται τι είναι στ’ αλήθεια αυτό που νοµίζαµε για πηγάδι στην αυλή, ποια είναι η γυναίκα που γνωρίσαµε ως προγιαγιά και, κυρίως, ποιοι είµαστε εµείς οι ίδιοι. Ένα µυθιστόρηµα, δυο αντικριστοί κόσµοι, ένα ταξίδι: από τα ακριβά προάστια της σύγχρονης πόλης στο Μαύρο Νησί του κόσµου της Αλάστρας. Υπάρχει γυρισµός;

Απόσπασμα     Σύντομη ανάλυση     Ο συγγραφέας αποκαλύπτει    Κριτικές

Οι χαρακτήρες    Αγορά     Η Αλάστρα στο i-read-i-teen     Δείτε το τρέιλερ 

To εξώφυλλο έχει την υπογραφή του Μιχάλη Διαλυνά. Δείτε τη δουλειά του εδώ


Έγραψαν για την Αλάστρα

Σύμφωνα με το bookbook.gr :»Το μυθιστόρημα του Γιώργου Παναγιωτάκη, Αλάστρα, (εκδ.Πατάκης) είναι το καλύτερο μυθιστόρημα αυτής της χρονιάς για μεγαλύτερα παιδιά, έχοντας μια εξωφρενική πλοκή που όμως παραμένει μέχρι την τελευταία σελίδα πειστική σε κάθε της λεπτομέρεια και πιστή στην αρχική φανταστική σύμβαση που μας καλεί ως αναγνώστες να αποδεχτούμε».

Κατερίνα Μαλακατέ λέει«Ονειρεύομαι για την Αλάστρα των δύο φανταστικών κόσμων μια χορταστική μεγάλου μήκους ταινία, με πολλά ειδικά εφέ, λιλιπούτειους πρωταγωνιστές σταρ, και μαγεία. Μέσα κι έξω από τις σελίδες του βιβλίου».

Μαρίζα Ντεκάστρο γράφει στον Αναγνώστη : «Με τη δύναμη ενός πανάρχαιου βιβλίου και μιας παράξενης γιαγιάς, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι αλλάζουν τους γνωστούς στερεοτυπικούς έμφυλους ρόλους τους, παίρνουν τη θέση δυο παιδιών που ζουν στον κόσμο της περιπέτειάς τους και μεταφέρονται από τα μεσοαστικά προάστια και το σήμερα σ’ έναν κόσμο καθρέφτη του δικού μας. Ευρηματικό στη λύση της υπόθεσης, με τη συνάντηση των δύο κόσμων, χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία να παρεμβαίνει υπέρ των ηρώων ενόσω βρίσκονται στον τόπο της φαντασίας».

Η Ελένη Γεωργοστάθη σημειώνει μεταξύ άλλων στο πολύ ενδιαφέρον μπλογκ της : «Στα μισά ακριβώς της άψογα αρχιτεκτονημένης ιστορίας του, ο Παναγιωτάκης μάς χαρίζει την, κατά τη γνώμη μου, κορυφαία αφηγηματικά στιγμή του βιβλίου του, μέσα από την ευφυώς δοσμένη, ιδιαίτερα ευρηματική σκηνή συνάντησης των δυο κόσμων που ως εκείνη τη στιγμή κινούνται παράλληλα μες στο κείμενό του. Μια σκηνή στην οποία ραφές, στεγανά, σύνορα και φυσικοί νόμοι γίνονται χίλια κομμάτια με τρόπο αισθητηριακά καταιγιστικό, υπηρετώντας εκείνο ακριβώς το στοιχείο, την ενότητα της αφήγησης, που θα επιτρέψει σε ήρωες και αναγνώστες να βουτήξουν ανενδοίαστα στη μεγάλη περιπέτεια».

Ο Απόστολος Πάππος για την Αλάστρα στο Elniplex : «Αυτό το σφιχταγγάλιασμα κόσμων, προσώπων, γεγονότων και βιβλίων διέπεται από μια θαυμαστή ταχύτητα που ενώ τη νιώθεις να σε τρέχει, δε σε αγχώνει, δε σε φορτώνει με στοιχεία που δε μπορείς να απορροφήσεις ως αναγνώστης αλλά – κι αυτό είναι θαρρώ ένα επίτευγμα του συγγραφέα- με μια θαυμαστή ισορροπία στην πλοκή, στην αγωνία (“και μετά τι θα γίνει;”), στην κουρύφωση, στη λύση. Εκτός από τα κινηματογραφικά και game πλάνα και περιγραφές (που φαίνονται ιδιαιτέρως μελετημένα), διέκρινα και μια διείσδυση στην ιδιαοσυγκρασία μεγάλου μέρους εκείνου του παράξενου πλάσματος που across the world το φωνάζουν έφηβο»

Η Μαρία Ρουσάκη στον Μαγικό Κόσμο του Παιδικού Βιβλίου : «Από τις ωραιότερες περιπέτειες που έχω διαβάσει από Έλληνα συγγραφέα είναι αυτό το καταπληκτικό μυθιστόρημα του Γιώργου Παναγιωτάκη.  Όταν η φαντασία πλέκεται με την πλούσια γλώσσα, το μύθο, τους άρτια πλασμένους χαρακτήρες και το ταλέντο, το αποτέλεσμα είναι θαυμάσιο. Στο συγκεκριμένο βιβλίο βυθιζόμαστε κυριολεκτικά στις σελίδες, συμμετέχοντας στην ίδια την ιστορία μαζί με τους μικρούς ήρωες, τον Χρήστο και τη Βικτώρια ή με τους alterego τους, τον Ίστρο και τη Νίκη.»

Η Ναταλία Δαμίγου-Παπώτη γράφει στο Διάστιχο: «Χωρίς τεχνοφοβικές ηθικολογίες, χωρίς νοσταλγίες για κάποιο μυθικό παρελθόν, αλλά και με οξεία κριτική και χιούμορ, η Αλάστρα είναι μια απολαυστική περιπέτεια όχι μόνο στον δικό μας κόσμο, αλλά και σ’ αυτόν της λογοτεχνίας. Γιατί η Αλάστρα είναι γεμάτη με μοτίβα πολύ γνώριμα στο είδος που ανήκει το βιβλίο, δηλαδή τη φανταστική λογοτεχνία. Καθώς διάβαζα,  άρχισαν να περνάνε από μπροστά μου ήρωες, ιστορίες και τόποι από βιβλία που δεν ήξερα καν ότι οι λεπτομέρειές τους βρίσκονταν ακόμα αποθηκευμένες στο μυαλό μου, από το μαχαίρι της «Τριλογίας του Κόσμου» του Φίλιπ Πούλμαν που συνέδεε τους παράλληλους κόσμους με έναν αντίστοιχο τρόπο με την ντουλάπα στη Νάρνια, μέχρι τη Μίνας Τίριθ (κάπως έτσι φαντάστηκα το κάστρο της Αλάστρας) και τη Γκαλάντριελ (που είμαι βέβαιη πως μοιάζει με την αλαστριανή Ιρκάλα, τη Χλωμή Βασίλισσα) από τη Μέση Γη του Τόλκιν.»

Το «Αγαπημένα παιδικά βιβλία» αναφέρει: «Οι μάχες των παιδιών στον φανταστικό κόσμο της Αλάστρας, μπορούν να εκληφθούν σαν συμβολισμοί των μαχών που πρέπει να δώσουν τα δυο αδέλφια στον αληθινό κόσμο, προκειμένου να επιστρέψει η ισορροπία στο σπίτι τους, να κερδίσουν ξανά τους γονείς τους, να βρουν ξανά τον προορισμό τους ως οικογένεια.
Ο πόλεμος που πρέπει να κερδίσουν, είναι ο πόλεμος για μια ζωή με νόημα, με μοίρασμα, με αποδοχή και συντροφικότητα. Τα δυο αδέλφια θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους μέσα σε αυτή την περιπέτεια, θα αποκαταστήσουν τον κώδικα επικοινωνίας τους, θα θυμηθούν ξανά όλα όσα τους ενώνουν, και με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουν να φέρουν πίσω από την «εξορία της καθημερινότητας» τους γονείς τους. Η μάχη τους, τόσο στον κόσμο της Αλάστρας, όσο και στον αληθινό κόσμο, είναι η μάχη για μια ζωή που δεν εξορίζει τη φαντασία, που πιστεύει στο όνειρο και δεν θυσιάζει την ομορφιά στο βωμό μιας επίπλαστης αναγκαιότητας.»
Advertisements

2 Σχόλια to “Αλάστρα. Το βιβλίο των δύο κόσμων”

  1. Η Αλάστρα είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο που θα μάγευε πολλούς αναγνώστες οι οποίοι δε ξέρουν ελληνικά.
    Θα θέλατε ποτέ η Αλάστρα να μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες, ή ακόμη και να γίνει ταινία;

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Helena! Και βέβαια θα το ήθελα! Ελπίζω λοιπόν τα λόγια σου να πετάξουν μέχρι το Χόλιγουντ και να τα ακούσει κάποιος παραγωγός! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: